Scena rozwija się z surową energią, pole bitwy uchwycone w wirze chaosu. Pociągnięcia pędzla są dzikie, niemal szalone, oddając intensywność konfliktu. Kompozycja wciąga, oko tańczy po scenie: walka żołnierza, poległy towarzysz, imponujące namioty obozu tureckiego. Paleta barw jest dramatyczna, z ziemistymi tonami brązu, ochry i zieleni, przeplatanymi błyskami karminu i chłodnymi odcieniami nieba. Ten obraz to nie tylko przedstawienie wojny, ale jej trzewne doświadczenie; widz prawie słyszy zderzenie stali i krzyki rannych. Kontekst historyczny dodaje warstw znaczenia; obraz uchwytuje walkę, moment w czasie, który na zawsze zamarł na płótnie.