Deze illustratie, een meesterlijke demonstratie van lijnwerk, roept het gevoel op van dramatisch weer boven een sereen landschap. De kunstenaar gebruikt een nauwgezette kruisarceringstechniek, waardoor een symfonie van texturen ontstaat, met de wolken als middelpunt. Ze deinen en wervelen met een voelbare energie, domineren de compositie en suggereren een onstuimige hemel. Daaronder is het landschap een stille contrapunt. Een zachte verhoging van het land, mogelijk een kustscène, is weergegeven met vergelijkbare details, maar met een meer geaarde sensatie; er is een klein gebouw, mogelijk een toren. Het water weerspiegelt het drama hierboven, het oppervlak is subtiel gekruld. De algehele indruk is van zowel kracht als vrede, van de uitgestrektheid van de natuur en de stilte die ze kan inspireren. Het is een scène die uitnodigt tot contemplatie en de toeschouwer aantrekt in de ingewikkelde details.