Een rieten mand, overvol met een levendige mix van Oost-Indische kers en dahlia's, neemt de centrale positie in. De bloemen, weergegeven met gedurfde penseelstreken, barsten van de kleur, een opvallend contrast met de meer ingetogen achtergrond. Gele zonnebloemen baden in het licht. Rode en oranje Oost-Indische kers, met bloemblaadjes als vlammen, vermengen zich met de zachtere tinten van de dahlia's, waardoor een visuele symfonie van texturen en tonen ontstaat. De techniek van de kunstenaar is duidelijk in de dikke impasto, die het schilderij een voelbare diepte en energie geeft, alsof de bloemen bijna van het doek springen. Een gevoel van overvloed doordringt de compositie; het is een viering van de schoonheid van de natuur en een moment vastgelegd in de tijd.