Wanneer de schemering valt, weerspiegelt het stille water de stevige stenen muren en een traditionele poort, die samen een rustige nachtelijke scène omlijsten. De diepe blauwe gradatie in de lucht loopt van een donkere tint bovenaan naar een zachtere horizon, wat een sfeer van kalmte en een vleugje eenzaamheid creëert. De fijn gesilhouetteerde bomen op de achtergrond voegen een delicate textuur toe die een mooi contrast vormt met de scherpe, hoekige lijnen van de architectuur. Deze balans tussen natuur en door mens gemaakte structuren nodigt uit tot contemplatie en een zachte waardering van rustige momenten in een drukke stad.

Deze houtsnede maakt gebruik van traditionele ukiyo-e technieken, met scherpe contouren en subtiele kleurverloop, typerend voor de shin-hanga beweging. De compositie is zorgvuldig in balans; de reflectie is bijna symmetrisch en verdubbelt het visuele effect, terwijl het eenzame rode licht dat in het water wordt gereflecteerd, een focuspunt introduceert dat het anders monochrome kleurenpalet doorbreekt. Historisch gezien vangt dit werk een nostalgisch beeld van de historische poorten van Tokio tijdens een periode van modernisering, en symboliseert zowel eerbied voor het Japanse erfgoed als een artistieke viering van natuurlijke rust te midden van stedelijke uitbreiding.