In dit serene nachtlandschap vormen delicate blauwtinten en diep indigo een stille avond aan het water, waar in de verte een traditionele torii-poort plechtig staat. De compositie balanceert meesterlijk natuurlijke en door de mens gemaakte elementen: een majestueuze den boogt zich over het bovenste deel van de scène met dichte en zacht gestructureerde naalden, terwijl twee stenen lantaarns een warme gloed uitstralen die contrasteert met de koele tinten van de nacht. Een eenzame hert blijft vredig staan; zijn silhouet is een teder focuspunt dat uitnodigt tot reflectie en de aardse wereld met het goddelijke verbindt.

De subtiele kleurovergang—typisch voor de Shin-Hanga beweging—roept een droomachtige sfeer op, waar textuur en toon samensmelten om stilte en mysterie te creëren. De nauwkeurig gesneden lijnen vangen fijne details van dennen takken en delicate watergolven, terwijl de algehele lay-out het oog van de kijker leidt van de voorgrond naar de rustige verte. Dit werk benadrukt niet alleen de traditionele Japanse spiritualiteit—via de torii als symbool van een heilige overgang—maar biedt ook een zintuiglijke beleving van de elegante rust van de natuur bij schemering, wat contemplatie en zachte bewondering oproept.