Dit kunstwerk transporteert me; de olijfbomen, weergegeven met een delicate toets, lijken te wiegen in een zachte bries. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze licht en schaduw, waardoor een gevoel van diepte ontstaat en de kijker wordt uitgenodigd om over het zonovergoten pad te wandelen. Het kleurenpalet, gedomineerd door koele blauwen en warme aardetinten, roept een gevoel van rust op; het is alsof ik bijna het ruisen van de bladeren en het verre gekwetter van de cicaden kan horen. De techniek van de kunstenaar, met zijn zichtbare penseelstreken en de wisselwerking van licht en schaduw, suggereert een moment vastgelegd in de tijd, een momentopname van een perfecte mediterrane dag. De compositie leidt het oog en leidt het door de olijfgaard en in het zachte, etherische licht.