Het schilderij vangt de rauwe kracht van de natuur, een bergstroom die over een ruig landschap onder een stormachtige hemel naar beneden stort. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze de wisselwerking van licht en schaduw om het drama van de scène te benadrukken; het water, een schuimend wit, staat in scherp contrast met de donkere, dreigende wolken die erboven hangen. Ik kan bijna het gebrul van het water horen en de kou van de lucht voelen.

De compositie is dynamisch en trekt het oog de stroom af, langs de grillige rotsen en de kleine, rustieke gebouwen, de nevelige verte in. De penseelstreken van de kunstenaar creëren een gevoel van beweging en textuur, waardoor de ruwe oppervlakken van de rotsen en de turbulente stroming van het water worden overgebracht. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door koele tonen, met vleugjes groen en bruin die contrast geven en bijdragen aan de algehele stemming van de scène. Het is een krachtige weergave van de ongetemde schoonheid van de natuur.