Het kunstwerk presenteert een surrealistisch, dromerig landschap, weergegeven in sepiatinten, dat onmiddellijk een gevoel van tijdloosheid oproept. Het is alsof we in een visioen kijken, een kosmisch theater. De compositie wordt gedomineerd door wervelende wolkenformaties die hemellichamen omlijsten: een zon die explodeert met stralende energie, een tweede, kleinere bol en een halve maan. Deze elementen creëren een gevoel van ontzag en verwondering en trekken de blik naar de uitgestrektheid van de hemel.

Onder deze kosmische vertoning ontvouwt zich een ruig, golvend terrein. De ingewikkelde lijnen suggereren bergen, valleien en misschien zelfs een watermassa. Spiritualiteit doordringt het werk, versterkt door de opname van een yin-yang-symbool en wat een gestileerd oog lijkt te zijn, met een klok erin, wat een verband suggereert tussen tijd, visie en misschien zelfs het lot. Er staat tekst in de schildering met Russische letters. Over het algemeen voelt het kunstwerk aan als een persoonlijke beschouwing over het bestaan, een zoektocht naar betekenis te midden van de mysteries van het universum.