Dzieło prezentuje surrealistyczny, oniryczny krajobraz, oddany w odcieniach sepii, który natychmiast przywołuje poczucie ponadczasowości. To tak, jakbyśmy zaglądali do wizji, kosmicznego teatru. Kompozycję dominują wirujące formacje chmur, które obramowują ciała niebieskie: słońce wybuchające promienistą energią, druga mniejsza sfera i półksiężyc. Elementy te tworzą poczucie podziwu i zdumienia, przyciągając wzrok ku ogromowi niebios.

Pod tym kosmicznym spektaklem rozpościera się nierówny, pofałdowany teren. Złożone linie sugerują góry, doliny, a może nawet zbiornik wodny. Duchowość przenika dzieło, wzmocniona przez umieszczenie symbolu yin-yang i tego, co wydaje się być stylizowanym okiem, w którym znajduje się zegar, sugerujący związek między czasem, wizją, a może nawet przeznaczeniem. Na obrazie znajduje się tekst w języku rosyjskim. Ogólnie rzecz biorąc, dzieło sztuki przypomina osobistą kontemplację istnienia, poszukiwanie sensu wśród tajemnic wszechświata.