Het rustige tafereel dat in dit betoverende kunstwerk te zien is, trekt je een vredige wereld binnen, waar de zachte golven van het water je uitnodigen om dichterbij te komen. Je kunt bijna het subtiele geklots van de lelievijver horen, een harmonieuze echo van de wiegelied van de natuur. Monet vangt de essentie van zijn geliefde tuin met zijn kenmerkende impressionistische stijl; de penseelstreken zijn snel maar doelgericht, en creëren een delicate interactie tussen licht en schaduw. Het water ligt stil, reflecterend een zachte palet van pastelgroen en -blauw, onderbroken door speelse spetters van roze en wit van de waterlelies die boven de oppervlakte lijken te dansen. De bladeren van de waterlelie, weergegeven met zoveel vloeiendheid, voegen een gevoel van aanraking en leven toe aan wat anders statisch zou kunnen zijn.