Het kunstwerk toont drie vrouwen, weergegeven met een delicate hand; ze lijken te rusten op een hemelse vlakte. De centrale figuur, rechter dan de anderen, kijkt vooruit met een uitdrukking van contemplatieve sereniteit. Haar metgezellen leunen sierlijk achterover; de ene rust haar hoofd, terwijl de ander zachtjes een hand lijkt uit te strekken. De ruimte boven de figuren is gevuld met een sterrenhemel, wat een vleugje fantasie toevoegt.

De kunstenaar gebruikt een monochrome palet, met de wisselwerking van licht en schaduw die de dimensionaliteit versterkt en een gevoel van etherische schoonheid geeft. De vloeiende draperie van de kleding van de vrouwen suggereert beweging, waardoor de compositie verder wordt verlevendigd. De lijnvoering, precies en gedetailleerd, definieert elke vouw van de stof en de contour van de figuren. Ik ben bijzonder aangetrokken tot het algehele effect: het is een serene harmonie; men voelt zich alsof men getuige is van een scène van tijdloze gratie en schoonheid.