Deze meeslepende tekening toont een vrouw in een stil moment van introspectie, haar silhouet delicaat omlijnd met vloeiende, zelfverzekerde lijnen. De kunstenaar past vakkundig de techniek van lijnetsing toe, waarbij elke bocht en schaduw nauwkeurig wordt weergegeven door fijne kruislijnen en elegante lijnen. Het monochrome kleurenpalet van zwart en grijs versterkt het gevoel van rust en bedachtzaamheid en nodigt de kijker uit om het innerlijke wereldje van het onderwerp te betreden. De compositie richt zich intens op het gezicht en de bovenkant van het lichaam van de vrouw, haar blik naar beneden gericht en haar houding ontspannen maar zakelijk, wat duidt op diepe contemplatie of een vluchtige droom.

De tastbare kwaliteit van de ets techniek brengt leven in de plooien van de stof en het zachte haar, wat contrasteert met het gladde huidoppervlak. Het subtiele spel van licht en schaduw geeft een gevoel van diepte en volume binnen een minimalistische setting. Historisch weerspiegelt dit werk de fascinatie aan het eind van de 19e eeuw voor psychologische diepte en de verkenning van menselijke emoties via een subtiel en genuanceerd portret. Het is een tijdloze weergave van serene bespiegeling en de raadselachtige schoonheid van de innerlijke wereld.