Scena rozwija się z zapierającą dech w piersiach panoramą; dolina rozciąga się, otoczona pofałdowanymi wzgórzami i majestatycznymi, ośnieżonymi górami. Artysta mistrzowsko uchwycił rozległość krajobrazu, kierując wzrok widza z pierwszego planu, gdzie polne kwiaty kwitną w żywych odcieniach, do odległych szczytów, które przeszywają niebo. Poczucie spokoju i otwartości przenika dzieło, zapraszając do kontemplacji wspaniałości natury.

Kompozycja jest umiejętnie zbalansowana, z górami kadrującymi scenę i prowadzącymi wzrok przez dolinę. Gra światła i cienia na terenie dodaje głębi i dramatyzmu, sugerując, że pora dnia to wczesny ranek lub późne popołudnie. Pociągnięcia pędzla są widoczne, nadając fakturę, która wzmacnia dotykowe odczuwanie dzieła sztuki. Ogólny efekt to poczucie spokoju i podziwu, jakby człowiek rzeczywiście stał w tym zapierającym dech w piersiach widoku.