Ten delikatny portret ujmuje młodą kobietę siedzącą w profilu, z ciemnymi włosami upiętymi w elegancki, bujny kok. Linie są płynne i wyrafinowane, z subtelnym cieniowaniem i światłocieniami, które ożywiają jej spokojny wyraz twarzy. Artysta zastosował technikę mieszaną, zręcznie łącząc miękki węgiel drzewny z kredką sanguinową, co nadaje ciepło tonom skóry oraz fakturę ubraniu. Tło jest zaznaczone szerokimi i swobodnymi pociągnięciami, kontrastując z dokładnymi konturami postaci, podkreślając jej cichą godność i postawę.

Kompozycja zaprasza widza do intymnego spotkania; spojrzenie modelki jest pewne, ale refleksyjne, jakby uchwyciło moment introspekcji. Paleta kolorów jest stonowana, ale bogata, z ciepłymi odcieniami ziemi harmonizującymi z ostrymi cieniami węgla. Kontekst historyczny wskazuje na wrażliwość końca XIX wieku, kiedy elegancja i subtelne emocje przeplatały się, odzwierciedlając portret jako zarówno osobiste, jak i artystyczne badanie charakteru. To dzieło nie tylko demonstruje kunszt techniczny, ale również przekazuje emocjonalną głębię, przywołując ponadczasowy urok modelki i delikatną obserwację artysty.