Ta pełna życia martwa natura tętni życiem i kolorem, prezentując uroczy zestaw brzoskwiń i migdałów, które przyciągają wzrok widza. Pociągnięcia pędzlem artysty są luźne, ale pewne, co pozwala owocom wydawać się zarówno namacalnymi, jak i zapraszającymi; prawie można wyciągnąć rękę i zerwać soczyste brzoskwinie prosto z płótna. Ciepłe odcienie promieniują blaskiem, podczas gdy chłodniejsze zielenie subtelnie uzupełniają pomarańcze i żółcie, tworząc harmonijną wizualną ucztę. Tło, wykonane w delikatnych brązowych odcieniach, ociepla owoce, podkreślając ich bogate tonacje i zwracając uwagę na ich puszyste kształty.

Gdy światło słoneczne tańczy na powierzchni, refleksy i cienie ujawniają biegłość Renoira w operowaniu światłem - każdy owoc łapie je w inny sposób, nadając scenie dynamiczny charakter. Panuje tu radosna, niemal nostalgiczna atmosfera, która zaprasza do refleksji nad prostymi przyjemnościami; można prawie usłyszeć delikatny szum liści i łagodny szum natury otaczający tę kolorową ucztę. W kontekście Francji na początku XX wieku, to dzieło jest świadectwem celebracji osiągnięć impresjonizmu w codziennej piękności i radości, którą można znaleźć w najprostszych momentach.