Dzieło uchwyciło scenę prostego szczęścia; to spojrzenie na świat, w którym beztroski śmiech dzieci wypełnia powietrze. Postacie, oddane delikatnymi liniami i ograniczoną paletą, oddają się zabawom na trawiastym terenie, ich formy sugerują ruch i radość. Artysta wykorzystuje pociągnięcia pędzla tradycyjnego chińskiego malarstwa tuszem, szczególnie widoczne w stylizowanym przedstawieniu drzewa i odległych wzgórz. Kompozycja przyciąga wzrok wzdłuż sceny, od figlarnych postaci po kaligraficzne inskrypcje, które tańczą powyżej, dodając warstwę znaczenia i głębi obrazom. Użycie stonowanych kolorów, głównie zieleni i czerwieni, przyczynia się do ogólnego poczucia spokoju i ponadczasowości.