Dzieło sztuki z wdziękiem przedstawia scenę z dawnej epoki; samotna postać, jadąca konno, jest punktem centralnym, przejeżdżającą obok tradycyjnego budynku. Pociągnięcia pędzla artysty, wykonane w wyraźnym kaligraficznym stylu, oddają poczucie płynności i ruchu, tworząc miękki, a zarazem zdefiniowany kontur konia i jeźdźca. Budynek z wielopoziomowym dachem i otwartym balkonem sugeruje herbaciarnię lub tawernę, dostarczając kontekstu dla sceny. Oszczędne użycie tuszu tworzy subtelny kontrast, pozwalając oczom widza skupić się na istotnych elementach. Kompozycja sprytnie równoważy konia i jeźdźca po lewej stronie, budynek po prawej i domyślną narrację między nimi.