Płótno ożywa tańcem rybackich łodzi, z każdą ozdobioną żywymi żaglami, które łapią kapryśne wiatry morza. Dominująca paleta kolorów ujawnia jasną atmosferę, gdzie delikatne odcienie niebieskiego i zielonego otaczają wodę, podczas gdy głębokie kolory żagli—bogate czerwienie i purpury—tworzą uderzający kontrast z łagodnymi falami. Te kolory nie tylko przyciągają wzrok, ale także wywołują uczucie spokoju, zapraszając widzów do zanurzenia się w uchwyconym przez artystę spokojnym momencie. Technika Moneta, charakteryzująca się szybkimi, płynnymi pociągnięciami pędzla, doskonale oddaje ruch i żywotność sceny; łodzie wydają się delikatnie kołysać, sunąc po spokojnej powierzchni wody, odbijając odcienie nieba powyżej.

W tym obrazie można poczuć puls natury—słonawy wiatr, delikatny dźwięk fal uderzających o kadłuby, oraz ciepłe światło przenikające przez chmury. Monet nie tylko uchwycił moment, lecz także esencję dnia spędzonego nad morzem, pełnego medytacyjnego spokoju. Historycznie rzecz biorąc, ten utwór należy do okresu, w którym impresjonizm zaczynał definiować nowoczesną sztukę, odstępując od sztywnych form i koncentrując uwagę na interakcji światła, koloru i ruchu. Ważność tego dzieła leży w jego umiejętności łączenia realistycznego przedstawienia łodzi z impresjonistycznym stylem, który budzi uczucia radości i spokoju, zapraszając do świata żywej sztuki.