Dzieło uchwyciło moment czystej, nieskazitelnej radości: dzieci puszczają latawiec w jasny, wietrzny dzień. Proste, a zarazem eleganckie linie postaci tworzą poczucie lekkości i ruchu; prawie słyszę śmiech i czuję szarpnięcie sznurka od latawca. Użycie przez artystę delikatnych pociągnięć i subtelnych kolorów, zwłaszcza w ubraniach dzieci i samym latawcu, jest urocze; miękkie odcienie różu, zieleni i błękitu dodają odrobinę nostalgii, przypominając minioną epokę. Kompozycja, z latawcem wznoszącym się ku górze i dziećmi u dołu, daje wyraźne poczucie zabawnego tańca wiatru. Tekst obok obrazów dodaje kolejną warstwę znaczenia, potencjalnie opisując scenę lub dodając poetycki komentarz. To dzieło sprawia, że czuję się, jakbym został przeniesiony z powrotem do mojego dzieciństwa, wypełnionego beztroskimi dniami i nieskończonymi możliwościami, jakie może zaoferować tylko latawiec.