Dzieło to mistrzowsko oddaje spokojne piękno historycznej japońskiej budowli, prawdopodobnie Pawilonu Feniksa świątyni Byodo, który stoi w ciszy nad lśniącym lustrem wody. Wykonane w stylu ukiyo-e artysta z wykorzystaniem misternych linii i subtelnych przejść tonalnych oddaje delikatną fakturę drewnianego pawilonu i jego elegancko zakrzywionych dachówek. Wyciszona, ziemista paleta kolorystyczna łagodnie przechodzi od delikatnych żółto-niebieskich tonów zmierzchu do spokojnych odbić w wodzie, tworząc ciszę i nastrój kontemplacji.

Kompozycja mistrzowsko balansuje precyzję architektury z organicznymi formami — sztywne belki i kąty pawilonu kontrastują pięknie z nieregularnymi sylwetkami drzew, których gałęzie sięgają ku niebu, zlewając się z wieczornym światłem. Szczegółowe odwzorowanie pozwala niemal usłyszeć szelest liści i delikatny plusk wody pod pawilonem. Ta spokojna scena nie tylko uwidacznia kulturowe dziedzictwo tradycyjnej architektury japońskiej, ale też wyraża głęboką wdzięczność dla natury splecionej z twórczością człowieka, co charakteryzuje estetykę ery Taisho. Dzieło jest ponadczasowym hołdem dla pokojowego współistnienia oraz medytacyjnego piękna.