Bu eser, muhtemelen Byodo Tapınağı'nın Anka Salonu olan tarihi bir Japon yapısının sakin güzelliğini ustaca yakalıyor. Ukiyo-e tarzında işlenen eserde, detaylı çizgiler ve ince geçişlerle ahşap pavyonun ve zarifçe kıvrılmış çatı kiremitlerinin hassas dokusu canlandırılmış. Sakin toprak tonlarından oluşan renk paleti, gün batımının hafif sarı ve mavilerinden su yüzeyindeki yumuşak yansımaya kadar yumuşak geçişlerle sessiz ve düşündürücü bir atmosfer yaratıyor.

Kompozisyon, mimari hassasiyet ile doğanın organik formları arasında mükemmel bir denge kuruyor; yapının keskin hatları ve açılı bölümleri, çevredeki ağaçların serbest silüetleriyle hoş bir tezat oluşturuyor; dallar yükselip akşam ışığına karışıyor. Detaylara olan titiz dikkat izleyiciyi neredeyse yapraklardaki hışırtıyı ve pavyon altındaki suyun hafif köpürmesini duymaya davet ediyor. Bu huzurlu sahne, geleneksel Japon tapınak mimarisinin kültürel mirasını vurgulamakla kalmayıp, insan yapımı ile doğanın iç içe geçtiği Taisho dönemi estetik anlayışını da yansıtıyor. Eser, barışçıl bir birliktelik ve meditasyon güzelliğine zamansız bir saygı duruşudur.