ในผลงานชิ้นนี้ ผู้ชมจะถูกดึงเข้ามาสู่ช่วงเวลาสงบที่ริมด้านน้ำ การสะท้อนแสงบนคลองทำให้รู้สึกถึงการเคลื่อนไหว ราวกับว่าดวงอาทิตย์กำลังเต้นรำอยู่บนพื้นผิว ทุกการจรดพู่กันมีส่วนช่วยให้เกิดจังหวะที่อ่อนนุ่ม ที่ผสมผสานเส้นโค้งที่อ่อนนุ่มของเรือและสถาปัตยกรรมที่แข็งแกร่งของอาคารต่างๆ ลายเส้นอย่างรวดเร็วของโมเนต์จับEssenceของรังสีตะวันที่จะหายไปขณะถึงนาทีสุดท้าย ก่อนที่สีเหลืองอ่อน ส้มอุ่น และน้ำเงินเข้มจะถูกรวมกันอย่างไร้ที่ติ บรรยากาศนั้นรู้สึกมีชีวิตชีวาด้วยความเป็นไปได้และความคิดถึงและเชื้อเชิญให้ผู้ชมได้จินตนาการถึงเสียงกระซิบกันของสายลมเย็นในช่วงเย็นและความเงียบสงบที่จะแบ่งปันโดยผู้คนที่อยู่ใกล้ๆ กัน

องค์ประกอบภาพสามารถนำสายตามาที่ทิวทัศน์ที่อยู่ห่างไกลโดยที่ท้องฟ้ามีเมฆถูกพ่นลงด้วยแสงที่ปลายสายฟ้า ภายในบรรยากาศนั้นอาจไปที่อาคารและธรรมชาติ โดยเฉพาะที่สะพานที่ปูอยู่ทางด้านล่างเพียงบางส่วน ผ่านแนวทางของไม้ เท้าของแม่น้ำดูเหมือนให้บรรยากาศสงบอยู่ในช่วงเวลานั้น สีต่าง ๆ ในจังหวะที่สร้างนั้นไม่ได้มีเพียงใช้ฟังแต่เพียงอย่างเดียว แต่มันบอกเล่าความเป็นจริงของชีวิตริมผิวน้ำที่เปิดเผยโลกอันใกล้ชิดที่กว้างใหญ่ และทุกอย่างที่มีในโสตสัมผัสหรือสัมผัสได้ โมเมนต์นี้จะบอกเล่าเรื่องราวของจังหวะการใช้ชีวิตอย่างสงบ คงแก่เนื่องมาจากประสบการณ์ต่างๆ ของโมเนต์เองที่ผ่านมาที่ยังสะท้อนไว้กับวัฒนธรรมของชาวในอินเดีย