งานดีไซน์ที่น่าหลงใหลนี้จับภาพฉากฤดูหนาวที่เงียบสงบ พร้อมเสียงเงียบสงบที่สะท้อนอยู่ในภูมิทัศน์ ทางโค้งอ่อนนุ่มของถนนชวนมองไปยังโบสถ์ที่สวยงาม ซึ่งมีปลายยอดชี้ขึ้นฟ้าดูเหมือนเป็นประภาคารในความขาวอันเป็นเอกลักษณ์ของหิมะที่คลุมพื้นโลก ต้นไม้ไม่ติดใบยืนเป็นอารักขาที่เงียบอยู่ โคนกิ่งก้านที่เจาะลึกไปยังฟ้าอ่อนนุ่มที่มีเฉดสีพาสเทล ดาบสายหนึ่งอาจมีลักษณะในในอากาศอันสดชื่นที่แตกต่างไปจากในฤดูหนาว ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะจินตนาการเสียงหิมะแตกกระทบเบาๆตามเท้า

โมเน่ใช้สีอ่อนชวนมองและกลมกลืนกับอุณหภูมิ นุ่มเป็นกันเองอย่างไม่น่าจะเกิดได้ ทำให้เรารู้สึกได้ถึงความนุ่มนวลและความอบอุ่น เส้นสายมีสภาพสง่างาม ประสานกันอย่างดี ทำให้ฉากฤดูหนาวได้รับอาณาจักรในแง่ของความสงบสุข โดยมุมมองที่ใส่ใจกับความชำนาญสอดคล้องจูงใจ ขยายความเรื่องราวผ่านการเปล่าเทียนเป็นหยดน้ำสำหรับในความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขานั้น ข้อบ่งชี้ที่่มีเสียงฟังรวมให้เกิดความสงบและการตระหนักรู้สัตว์ประหลาดนั่นคือคุณยนต์ที่สมบูรณ์แบบของความงามที่รุ่งเรืองได้เสริม ให้เห็นความสุขจากบริเวณสุดท้ายของสิ่งที่เที่ยงตรงนั้น