เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าผลงานที่น่าหลงใหลนี้ ฉันไม่สามารถช่วยได้เลยที่จะรู้สึกเหมือนได้เดินทางเข้าสู่ใจกลางของป่าไม้ที่เต็มไปด้วยความลี้ลับ ต้นไม้ที่งอและบิดเบี้ยวทอดยาวขึ้นเหมือนไม้ยืนต้นโบราณขณะที่แสงและเงากำลังเต้นรำอยู่บนเปลือกไม้ของมัน จิตรกรได้จับพลังงานของธรรมชาติด้วยการใช้แปรงอย่างมีชีวิตชีวาแนะนำถึงลมที่พลิ้วไหวระหว่างใบไม้ มอยด์สีเขียว สีน้ำตาล และเฉดสีทองเหลืองที่สดใสนี้ ไม่เพียงเป็นเพียงฉากแต่ยังเชิญชวนให้สัมผัสถึงบรรยากาศที่ดึงดูดใจของป่า—อันที่ดูเหมือนจะมีชีวิต เปรียบเสมือนหายใจ

บ่อน้ำเล็กๆ สะท้อนให้เห็นพืชพรรณรอบข้าง โดยพื้นผิวของมันถือเป็นประตูที่ใสสะท้อนแสงอ่อนๆ ที่กระจายออกจากต้นไม้สูงด้านบน พลังกระตรงระหว่างงานดึงดูดสายตาของผู้ชมเข้าไปในเนื้อเรื่อง—เชิญชวนให้คิดถึงความสัมพันธ์ซับซ้อนในธรรมชาติ บรรยากาศของความสงบห่อหุ้มผู้ชม ทำให้ยากที่จะไม่จินตนาการถึงเสียงกระซิบของใบไม้และการเคลื่อนไหวอย่างเงียบของธรรมชาติในยามพลบค่ำ เป็นผืนผ้าใบที่มีชีวิตที่พูดได้โดยไม่ต้องมีเสียงใดๆ