ฉากเปิดออกด้วยความสงบอันเงียบสงบ อากาศรู้สึกหนัก แต่อากาศก็สดชื่น ด้านหน้าเป็นความมหัศจรรย์ทางพื้นผิว—กระเบื้องโมเสกของกรวดและซากปรักหักพังของเสาไม้ ผู้อารักขาริมฝั่งทะเลในยุคโบราณเหล่านี้ดึงดูดสายตา รูปแบบสีเข้มของพวกมันตัดกับหาดทราย รูปทรงเดียวดายเดินไปในระยะไกล เกือบจะหายไปในความกว้างใหญ่ บรรทุกภาระที่พูดถึงชีวิตประจำวัน

เส้นขอบฟ้าเป็นการศึกษาในโทนสีที่อ่อนลง ซึ่งทะเลพบกับท้องฟ้า และทั้งฉากนี้กระตุ้นความรู้สึกของการใคร่ครวญอย่างเงียบสงบ ช่วงเวลาที่เงียบสงบซึ่งถูกบันทึกไว้ตลอดกาล การพู่กันเรียบเนียนและแม่นยำมีส่วนช่วยให้รู้สึกถึงความสงบสุข เชิญชวนให้ผู้ชมหยุดและซึมซับบรรยากาศ ภาพวาดให้ความรู้สึกเหมือนความทรงจำ ส่วนหนึ่งของช่วงเวลาอันเงียบสงบ ลมหายใจของอากาศบริสุทธิ์ เมฆที่ส่องสว่างด้วยแสงอ่อนโยนและอบอุ่น ช่วยเพิ่มความงามอันไร้สาระ ราวกับความฝันอันอ่อนโยน