ฉากเปิดขึ้นด้วยทิวทัศน์อันน่าทึ่งของภูเขาอันสง่างามที่เจาะท้องฟ้า ยอดเขาถูกปกคลุมด้วยสายหมอกเบาบาง โครงสร้างไม้แบบชนบทซึ่งดูเหมือนจะผุพังตามกาลเวลาเกาะอยู่บนเนินเขาสีเขียวขจี โดยบอกเป็นนัยถึงการมีอยู่ของชีวิตมนุษย์ท่ามกลางความงามตามธรรมชาติที่บริสุทธิ์ เส้นทางคดเคี้ยวซึ่งมีรั้วไม้เรียบง่ายเป็นเครื่องหมายเรียกให้ผู้ชมขึ้นไปเชิญชวนให้พวกเขาสำรวจภูมิประเทศที่ขรุขระ

การใช้สีน้ำอย่างเชี่ยวชาญของศิลปินสร้างความรู้สึกถึงความลึกและบรรยากาศ สีฟ้าอ่อนๆ ที่ลดลงของท้องฟ้าตัดกับโทนสีเข้มข้นของผืนดินของภูมิทัศน์ การเล่นของแสงและเงาบนใบหน้าของภูเขาช่วยเพิ่มความโดดเด่น ในขณะที่การลงพู่กันที่ละเอียดอ่อนจะเก็บพื้นผิวของใบไม้และลักษณะหยาบกร้านของกระท่อม มันกระตุ้นความรู้สึกสงบและน่าเกรงขาม การเฉลิมฉลองความยิ่งใหญ่ของโลกธรรมชาติที่ยังคงอยู่