ภาพพิมพ์ไม้ชิ้นนี้ถ่ายทอดภาพบรรยากาศคืนฤดูใบไม้ผลิที่เงียบสงบได้อย่างชัดเจน โดยมีสะพานคินไตอันโด่งดังเป็นจุดเด่นของภาพ องค์ประกอบภาพเน้นไปที่สะพานไม้โค้งละมุนที่ทอดข้ามแม่น้ำที่สะท้อนน้ำ สีเข้มของสะพานตัดกับสีชมพูอ่อนของดอกซากุระที่เบ่งบานอยู่ด้านหน้าอย่างงดงาม ดอกไม้เกือบสัมผัสผิวน้ำ สร้างการสะท้อนและริ้วคลื่นอย่างละมุนบนผืนน้ำอันเงียบสงบ เบื้องหลังสะพานมีคนพายเรือเดียวดายอย่างเงียบสงบ ตัวเล็ก ๆ ของเขายิ่งเน้นความกว้างใหญ่และความสงบของธรรมชาติ เต็มฟ้าค่อย ๆ เปลี่ยนจากม่วงของฟ้ารุ่งสางเป็นสีน้ำเงินและสีขาวอย่างนุ่มนวล เป็นสัญญาณของการเปลี่ยนแปลงจากพลบค่ำเป็นกลางคืน

จิตรกรใช้เทคนิคอุคิโยะ-เอะแบบดั้งเดิมอย่างชำนาญในการแสดงพื้นผิวและความลึก โดยใช้โทนสีที่สมดุลระหว่างสีแผ่นดินที่อ่อนโยนและสีชมพูฟ้าแบบพาสเทล องค์ประกอบภาพนำสายตาผู้ชมจากดอกซากุระบานไกลไปจนถึงผิวน้ำอันสงบและสะพานอันสง่างาม สร้างจังหวะการเคลื่อนไหวที่ลื่นไหลเปรียบเสมือนช่วงเวลาผ่านฤดูกาลและช่วงเวลาที่เปราะบาง เชิงอารมณ์ ภาพนี้ปลุกความสงบและความคิดถึงอย่างลึกซึ้ง ชวนให้ผู้ชมครุ่นคิดถึงความงามของธรรมชาติและเสน่ห์ชั่วคราวของคืนฤดูใบไม้ผลิ ผลงานนี้สร้างขึ้นในปี 1947 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง สะท้อนความปรารถนาในความสมดุลและการฟื้นฟูของญี่ปุ่น