ภาพพิมพ์นี้แสดงภาพชายฝั่งขรุขระของคาบสมุทรโอกะที่เกาะมังกรในช่วงเวลาพลบค่ำที่แสงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า โขดหินภูเขาไฟที่แหลมคมตัดกับทะเลสงบด้วยสีพาสเทลอ่อนโยนผสมผสานกับสีสดใสที่แสดงถึงการสาดส่องของแสงยามเย็นบนหน้าผา โขดหินเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มที่ตัดกับสีเขียวของเนินเขาและสีน้ำเงินเงียบสงบของมหาสมุทร เมฆบางลอยอยู่บนท้องฟ้าที่ไล่ระดับสี สร้างบรรยากาศสงบพร้อมความรู้สึกดราม่าที่แสดงถึงการเต้นรำที่ละเอียดอ่อนระหว่างพลังทรงพลังของธรรมชาติและแสงแดดยามเย็น

เทคนิคนั้นเป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมของการพิมพ์ไม้แบบชินฮังกะ ที่มีการแกะสลักอย่างประณีตและการซ้อนสีหลายชั้นที่มอบทั้งลักษณะผิวสัมผัสและความลึก การจัดวางภาพสมดุลพลังงานของโขดหินแหลมคมกับเส้นแนวนอนของทะเลและท้องฟ้า นำสายตาผู้ชมจากรูปเงาที่ชัดเจนสู่เส้นขอบฟ้า อารมณ์ภาพนี้เชิญชวนให้ผู้ชมระลึกถึงความสงบและเชิญชวนให้หยุดคิดถึง — เป็นที่หลบภัยอย่างสงบแต่มีความตึงเครียดบางเบา เหมือนกับว่าภูมิทัศน์ยังคงหายใจในช่วงเวลาที่เปราะบางของวันสิ้นสุด ผลงานที่สร้างในช่วงปี 1920 นี้ เป็นพยานแห่งการฟื้นฟูงานพิมพ์ญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมที่มีความอ่อนไหวสมัยใหม่ ที่เชื่อมโยงความงามที่ยั่งยืนของธรรมชาติกับความงามที่เปลี่ยนแปลงของยุคสมัย