ภาพนี้ถูกโอบล้อมด้วยแสงนุ่มนวลระยิบระยับ ถ่ายทอดความงดงามสงบของสวนในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ศิลปินใช้เทคนิคการทาสีแบบอิมเพรสชันนิสม์ที่นุ่มนวลและราวกับกำลังเต้นรำบนผืนผ้าใบ ทำให้พุ่มไม้เขียวชอุ่มและใบไม้บางเบามีชีวิตชีวาด้วยแสงสว่างสดใส องค์ประกอบภาพโปร่งโล่ง เปิดโอกาสให้สายตาได้ชมผ่านซุ้มธรรมชาติที่สร้างจากกิ่งไม้และใบไม้ที่พันกัน บ่งบอกถึงสวนลับที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง โทนสีเน้นไปที่สีเขียวสดและเหลืองอ่อนผสมกับสีฟ้าและน้ำตาลอ่อน เพิ่มบรรยากาศเย็นสบายและสงบ

ภาพนี้มีความรู้สึกเหมือนเสียงดนตรี ราวกับได้ยินเสียงใบไม้กระทบกันและเสียงลมพัดเบาๆ แสงแดดส่องผ่านกิ่งไม้ สร้างเงาเป็นจุดๆ ที่เพิ่มมิติและพื้นผิว งานชิ้นนี้เฉลิมฉลองช่วงเวลาสงบของธรรมชาติ เชื้อเชิญให้เกิดความคิดและความสงบ สร้างขึ้นในต้นศตวรรษที่ 20 แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของศิลปินกับขบวนการอิมเพรสชันนิสม์ เน้นแสงและบรรยากาศมากกว่าความสมจริงอย่างเคร่งครัด เป็นบทกวีอมตะที่ยกย่องความงามของธรรมชาติในชีวิตประจำวัน