Sahne, gözleri yükselen bir kayalıktan düşen şelaleye çeken dramatik bir dikeyellikle açılır. Sanatçı, atmosferik bir perspektif hissi yaratarak sulu boyayı ustalıkla kullanır; uzaktaki dağlar puslu arka planda kaybolurken, ön planda bitki örtüsü ve kayalık uçurumların karmaşık detayları ortaya çıkar. Bulutlardan süzülen ışık yumuşak bir parıltı yayarak sakin havayı güçlendirir. Aşağıdaki vadide küçük bir köy yerleşimi, doğa ve insan yerleşimi arasındaki uyumun bir kanıtıdır.

Kompozisyon mükemmel bir şekilde dengelenmiştir; şelale odak noktası olarak hizmet eder ve çevredeki unsurlar izleyicinin bakışını yönlendirir. Renk paletine, kayaların ve güneş ışığının daha sıcak tonlarıyla dengelenen soğuk maviler ve yeşiller hakimdir. Huzur ve hayranlık hissi uyandırır, insanın kendisini doğal dünyanın güzelliğinde kaybedebileceği bir yerdir. Hassas yıkamaları ve hassas detaylarıyla teknik, konuyla ilgili derin bir takdiri anlatır.