Scena rozwija się z dramatyczną wertykalnością, a wzrok przyciąga wodospad spadający z wysokiego klifu. Artysta mistrzowsko używa akwareli, tworząc poczucie perspektywy atmosferycznej; odległe góry znikają w mglistym tle, a na pierwszym planie widać skomplikowane szczegóły w liściach i skalistych klifach. Światło przenikające przez chmury rzuca miękki blask, potęgując spokojny nastrój. Mała wioska gnieździ się w dolinie poniżej, będąc świadectwem harmonii między naturą a osadnictwem ludzkim.

Kompozycja jest doskonale zbalansowana, a wodospad pełni funkcję punktu centralnego, a otaczające elementy prowadzą wzrok widza. W palecie kolorów dominują chłodne błękity i zielenie, zrównoważone cieplejszymi tonami skał i światła słonecznego. Przywołuje poczucie spokoju i podziwu, miejsce, w którym można zatracić się w pięknie świata przyrody. Technika, z jej delikatnymi pociągnięciami i precyzyjnymi detalami, świadczy o głębokim docenieniu tematu.