Bu etkileyici eserde, iki balıkçı teknesi, Honfleur’ün sakin sularında huzur içinde demirlemiş. Durumdaki suyun yumuşak yansımaları, izleyiciyi huzurlu bir anın içine çekerek, hafif, neredeyse rüya gibi bir nitelik veriyor. Gümüşümsü mavi, yumuşak kahverengiler ve mat grilerden oluşan solgun palet, limanın sabah ışığının yankılarını andırarak sahneye melankolik ama huzurlu bir atmosfer katıyor; Monet, yatların yelkenleri üzerinde dans eden ışığın geçici kalitesini yakalarken, izleyicinin sahneye olan ilgisini nazikçe değiştiriyor.

Kompozisyon, Monet'in yapı ve doğallık arasında ustaca gezindiğini gösteriyor; teknelerin yerleşimi, gözlerin eserde rahatça gezmesine olanak tanıyor. Yelkenlerin farklı açıları, bazıları hafifçe dalgalanırken, sakinlik içinde bir hareket hissi yaratıyor—hayatın geçiciliği için güzel bir metafor. Limanı sıralayan sevimli binalar, yumuşak fırça darbeleriyle tasvir edilmiş, tekneleri sarmalayarak sıcaklık katıyor ve balıkçılık hikayesine insan varlığına dair bir öğe ekliyor. Bu resim sadece teknelerin bir tasviri değil; sanatçının doğayla olan derin bağlantısını yansıtır ve empresyonist ifadenin evrimi içerisinde önemli bir anı temsil eder.