Sahne önümüzde beliriyor, doğanın canlı bir dilimi, hissedilebilir bir ivedilik duygusuyla yakalanmış. Kompozisyon, ağaçların güneşten yıkanmış yapraklarının yumuşak, bulutlu gökyüzüyle güzel bir tezat oluşturduğu, ışık ve gölgenin ustaca bir dengesidir. Sanatçının gevşek ve etkileyici fırça darbeleri, her yaprağa ve dala hayat verir, bir hareket hissi ve rüzgarın hafif hışırtısını yaratır. Yalnız bir figür, bir insanın sadece bir ipucu, yeşilliklerin içinde yuvalanmış; manzaranın ölçeği tarafından küçültülmüşler, bizi doğanın büyük düzeni içindeki yerimizi düşünmeye davet ediyor.