Scena rozwija się przed nami, żywy fragment natury uchwycony z namacalnym poczuciem bezpośredniości. Kompozycja jest mistrzowską równowagą światła i cienia, z nasłonecznionym listowiem drzew, które pięknie kontrastuje z miękkim, zachmurzonym niebem. Pociągnięcia pędzla artysty, luźne i ekspresyjne, tchną życie w każdy liść i gałąź, tworząc poczucie ruchu i delikatnego szelestu wiatru. Samotna postać, zaledwie sugestia osoby, gnieździ się w zieleni; są one przytłoczone skalą krajobrazu, zapraszając nas do rozważenia naszego miejsca w wielkim schemacie natury.