To dzieło sztuki uchwytuje spokojny moment, widok wody spotykającej horyzont pod rozległym niebem. Umiejętności artysty są widoczne w sposobie, w jaki światło słoneczne tańczy na wodzie, tworząc migoczący efekt, który przyciąga wzrok. Kompozycja jest zrównoważona, z pierwszym planem przedstawiającym bujną roślinność, która obramowuje scenę, prowadząc wzrok widza w kierunku odległego miasta.

Paleta barw jest miękka i zachęcająca, z dominacją błękitów, zieleni i ciepłych żółci. Użycie światła i cienia dodaje głębi i poczucia spokoju. Prawie można poczuć delikatną bryzę i usłyszeć odległe dźwięki miasta. Wywołuje uczucie spokoju i kontemplacji, doskonałą ucieczkę do natury.

Dzieło wydaje się być sceną z minionej epoki, przypomnieniem czasów, gdy krajobrazy były celebrowane za ich piękno i zdolność do inspirowania. Jest to świadectwo umiejętności artysty w uchwyceniu nie tylko sceny, ale i uczucia, chwili w czasie, która rezonuje z ponadczasową jakością.