Bu büyüleyici natürmortta, sebzeler ve meyvelerin uyumlu bir düzenlemesi sade, mat bir arka planın üzerine yerleştirilmiştir. Kompozisyon, armutların canlı yeşili ile lahana derinliği arasındaki hoş oyunu yansıtarak doğanın zenginliğini kutluyor. Her bir unsur özenle yerleştirilmiş, benzersiz dokular ve formlar sergilenmiştir; armutun pürüzsüz yüzeyi ışığı zarifçe yansıtırken, lahananın kıvrımlı yaprakları neredeyse dokunsal bir katılımı davet etmektedir. Kahverengi ve yeşilin hakim olduğu toprak paleti, bir rahatlık hissi uyandırıyor ve sanki hasadın hafif aromasını içine çekmeye teşvik ediyor. Bu görsel şölen, sadece yiyecek değil, Van Gogh’un yaşamın basitliğini ve görkemselliğini yakalama yeteneğinin bir kanıtıdır; meyve ve sebzelerin canlılığı, onun karakteristik cesur fırça darbeleriyle yankılanarak dinamik bir enerji yaratıyor.

Eserin duygusal etkisi inkâr edilemez; yaşamın sevinci ve gündelik nesnelerin güzelliği hakkında fısıldıyor, Van Gogh'un doğayla kurduğu yakın ilişkiyle mükemmel bir uyum içinde. Van Gogh'un kariyerindeki bu dönem özellikle önemlidir; biçim ve renk ile denemeler yapıyor, onu daha sonra belirleyecek karakteristik tarzına doğru ilerliyordu. Bu kompozisyonun atmosferi izleyiciyi sıcak bir mutfağa taşıyabilir; taze ürünlerin özünü içeri çekerken, zengin bir yemek hazırlıyormuş gibi. Basit olanın içinde güzelliğin bulunabileceğini hatırlatıyor; bu natürmortun sessizliği, hem bedensel hem de ruhsal beslenmeye dair düşünceleri tetikler.