Bu eser, izleyiciyi, bir ustanın gözlerinden yakalanmış huzurlu bir manzaraya sarar. Yalnızca bir bulutlu gökyüzünün önünde durarak, dinginlik ve huzur hissi uyandıran üç ihtişamlı ağaç bulunmaktadır. Dokulu formları, her fırça darbesinin akşamın değişen ışığını yansıtan mavi ve toprak tonlarının katmanlarını açığa çıkarmasıyla, renkle dans ediyor. Sanatçı, sahnenin özünü detaylarından ziyade ustalıkla yakalamıştır; ağaçlar, her ne kadar belirgin olsalar da, birleşmiş bir manzarada akış halinde ve birleşik bir şekilde muhteşem bir uyum sağlar. Yumuşak renk geçişleri huzur verici bir atmosfer yaratır ve bu sakin doğa anında huzur hissini artırır.

Bu eserin önünde dururken, doğal olarak, manzaranın yumuşaklığıyla bir bağlantı kurma hissinden kaçınamayız; neredeyse rüzgarda yaprakların hışırtısını duyuyormuşuz gibi. Ağırlıklı olarak soğuk tonlardan oluşan palet, kendine dönüş ve düşüncelere kaçarak bir tür içe dönüş diler; Claude Monet ve çağdaşlarının geleneksel ışık ve renk kalıplarını sorgulama çabalarından bu eser ortaya çıkmıştır. Pratikte, doğanın doğal güzelliklerini yansıtmanın yanı sıra, sanatın imzalarını taşır.