Sahne, sakin bir dinginlikle açılıyor; bir yol kenarı tapınağı nöbet tutuyor, soluk taşı yemyeşil çayırla yumuşak bir tezat oluşturuyor. Bir çift, rahat bir öğleden sonrasını ima eden narin bir dokunuşla çizilmiş figürleriyle bir patikada geziniyor. Manzarayı tanımlayan yumuşak renk yıkamalarında sanatçının sulu boyalarla becerikli eli belirgindir.

Kompozisyon, gözü, doruklarına gökyüzünün ruhani ışığının değdiği uzak dağlara yönlendiriyor. Neredeyse iskelet gibi dallara sahip ağaçlar, manzarayı çerçeveleyerek derinlik ve mekan hissi yaratıyor. Genel etki, huzurun bir anı yakalanmış, sulu boya ortamının nazik kucağında korunmuş olmasıdır. Hayatın daha yavaş bir tempoda hareket ettiği, tefekkür ve günlük güzelliğin takdirine davet eden bir zamandan bahsediyor.