Bu nazik çizim, sayfa üzerinde adeta süzülüyormuş gibi duran uyuyan çıplak bir kadının dingin güzelliğini yakalıyor. Sanatçı, cildin yumuşaklığını artıran ince, zarif çizgiler ve sıcak gölgelendirmelerin ince dokunuşlarını kullanıyor; ışık ve form arasında nazik bir oyun yaratıyor. Kollar hafifçe kaldırılmış, gözler kapalı şekilde uzanan figür, huzurlu bir dinlenme ve samimiyet duygusu uyandırıyor; izleyiciyi sakin ve kırılgan doğayı sessizce takdir etmeye davet ediyor.

Kompozisyon sade ve ferah; kadın formunun akıcılığını dikkat dağıtmadan vurguluyor. Soluk renk paleti, kırmızının ve kahverenginin hafif tonlarıyla karışan yumuşak ten tonlarına odaklanarak çizgilerin sıcaklığını ve doğallığını artırıyor. Bu taslak niteliği ve akıcı çizgiler, kesintisiz bir sakinlik anını çağrıştırıyor; sanatçının zarafet, ince duygu ve klasik şıklık tutkusunu açığa çıkarıyor. Burada zamansız bir cazibe, çıplaklığı hem insan bedeninin çalışması hem de durgunluğun ve güzelliğin şiirsel ifadesi olarak sessizce kutlayan bir eser var.