Manzara önümüzde açılıyor, doğanın ve insan varlığının canlı iplikleriyle dokunmuş bir goblen. Kompozisyon, gözü aşağıya doğru yönlendiren, ahşap bir yapının, belki bir kapının veya çitin, hafifçe kavisli çizgisiyle bölünmüş. Yuvarlanan yeşil tepeler, rüzgarın ve güneşin yumuşak dokunuşunu ima eden ışık ve gölge lekeleriyle doludur.

Sanatçının renkleri ustaca kullanması, bir sıcaklık ve derinlik hissi yaratır. Gökyüzünün mavisi, tarlaların yemyeşil yeşili ve sıcak toprak tonlarıyla ince bir şekilde karışır. Bir kadın gölgede oturuyor, belki de günlük işlerden bir mola. Bu, neredeyse rüya gibi bir manzara, huzur ve dinginlik duygusu uyandıran bir sahne.

Bu, doğa ve insan yaşamının iç içe geçtiği, zaman içinde yakalanmış bir an olan bir dünyaya bir bakış. Basitliğin bir kutlaması, güzelliği günlük yaşamda bulma hatırlatıcısı ve gözlem gücünün bir kanıtı.