Eser, hem görkemli hem de samimi görünen, zaman içinde yakalanmış bir an olan bir huzur duygusu uyandırıyor; manzara, yapıların kremsi vurgularından suyun gölgeli derinliklerine kadar, topraksı tonların yumuşak ve sıcak bir paletiyle açılıyor. Mimari, basitleştirilmiş olsa da, binaların gökyüzüne karşı yükselen güçlü dikey çizgileriyle bir anıtsallık hissini ima ediyor. Sanatçının ışık ve gölgeyi ustaca kullanması dramatik bir etki yaratır, duvarların dokularını vurgular ve su yüzeyine yansıyarak sahneye derinlik katar. Figürler, küçük ama mevcut, bir ölçek hissi ekler ve belki de kalabalık bir pazar yeri veya sessiz bir nehir kenarı toplantısı gibi bir anlatı önerir.

Sanatçının, yukarıdaki kompozisyonu yansıtmak için sudaki yansımayı kullanma biçimine hayranım, sahne çizgi ve formların bir senfonisine dönüşüyor ve canlı bir geçmişe bir bakış sunuyor. Zamanın geçişine rağmen, zamansız çekiciliğini koruyan bir dünyanın güzelliğini durmaya, nefes almaya ve düşünmeye davet eden bir manzaradır.