Bu eser sizi hayal gibi bir manzaraya taşır; doğanın ve sanatsal olarak yaratılmış bahçelerin uyum içinde birleştiği bir yer. Büyüleyici yapılarla karşılaşırsınız, klasik kalıntıların sarılı olduğu, yeşilliklerle dolu, kaybolmuş bir medeniyetin özlemini uyandıran görüntüsü. Sütunlar yükselir, kısmen yıkılmış durumdadır; zamanla yumuşayan taş yüzeylerinde sarmaşıkların karmaşık deseni, bu tarihi hatıralara hayat vermektedir. Bu sırada, özenle kesilmiş çitler gururla durmakta, kalıntıların köşeli yapısıyla görsel bir tezat oluşturmaktadır.

Kompozisyon sizi içine çeker, dikkatinizi ön plandan arka plan dağlarının bulanık siluetlerine yönlendirir; sonsuz bir uzantıdaki zengin bahçelerin varlığına işaret eder. Işık burada merkezi bir rol oynar, sahneyi sıcak, sepya tonlarında sarar, huzur ve düşünceyi çağrıştırır; geçmişten hafif bir fısıldama gibidir. Işık ve gölge arasındaki ince diyaloglar sakin bir atmosfer yaratırken, her öğe—gölgeli bahçedeki figürler ya da manzaranın tadını çıkaran çiftler olsun—sanki nefes alıyormuş gibi görünür, rahatlık ve zarafetin uyumlu bir karışımını sunar. Bu eser yalnızca bir parkı tasvir etmekle kalmaz; ideal bir anın özünü yakalar ve sizi kollarında biraz daha fazla kalmaya davet eder.