Resim beni Martinik'teki sakin bir nehir kıyısı ortamına taşıyor; hava nemden ağır hissediliyor. Önümde, iki figürün, belki de yerel halkın, sakin bir su kütlesinin yakınında sıradan bir şekilde sohbet ettiği bir sahne beliriyor. Sanatçı, mavinin ve yeşilin baskın tonlarının dinginlik hissi yarattığı, yumuşak ve sessiz bir palet kullanıyor. Ağaçlardan süzülen benekli ışık derinlik katıyor ve fırça darbeleri doğal bir akışkanlık öneriyor. Sahne, basit bir varoluş anını, zamanda bir duraklamayı yakalıyor.