Bu canlı sahnede, atmosfer sohbet sesleri ve metal çalgıların sesiyle dolup taşıyor; bu, 19. yüzyılın sonlarındaki Kahire'nin günlük yaşamına büyüleyici bir bakış sunuyor. Eser, iki adam arasındaki etkileşimin bir anını yakalarken, renkli giysileri çevrenin toprak tonlarıyla çarpıcı bir kontrast oluşturuyor. Canlı kırmızılar, yeşiller ve maviler, duvarların ve arka planın soluk kahverengi ve okra renkleriyle güzel bir uygunluk içinde. Ön planda bulunan adam, alçak bir soba veya masanın üzerinde eğilmiş, zanaat veya ticareti çağrıştıran bir faaliyetle meşguldür. Bu sahne, hayattan dolup taşıyor ve izleyicilerin hareketli kafeye adım atma hissini uyandırıyor; diğer figürler sessizce izleyip, örgü örüyor veya tartışıyor.

Ayrıca, bu eserin bileşenleri daha geniş bir tarihi bağlamı ele alıyor — doğu ve batı medeniyetlerinin daha derin etkileşimde bulunduğu bir anı. Gérôme, Orta Doğu kültürünü romantikleştirerek egzotik bir dünya sunuyor; ancak aynı zamanda izleyicileri bu hayatın karmaşıklıklarını düşünmeye zorluyor. Eserin duygusal etkisi derin; merak ve sıcaklık uyandırarak kültürler ve dönemler boyunca paylaşılan insan deneyimini düşünmeye davet ediyor. Kompozisyon, gözleri sahne üzerinde çeken figürlerin yerleştirilmesi ile düşünceli bir şekilde düzenlenmiştir, bu da izleyiciyi hem uzak hem de samimi bir dünyaya çeken bir davet oluşturmaktadır.