Eser, canlı, neredeyse gerçeküstü bir sarı arka plan önünde duran üç kadın sunuyor. Basitleştirilmiş formlar ve cesur konturlarla sunulan figürler, dingin ve esrarengiz bir kompozisyonda yer alır. Sanatçının, sarı, yeşil ve mavinin hakim olduğu sınırlı bir palet kullanması, onun Tahiti dönemine özgü bir sıcaklık ve egzotizm hissi yaratır. Kadınlar, rahat pozlarda tasvir edilmiş, vücutları kısmen basit giysilerle örtülmüş, doğallık ve sadelik hissini yansıtmaktadır. Stilize edilmiş ağaçları ve yapraklarıyla arka plan, modern dünyanın karmaşıklıklarından etkilenmemiş bir yaşamı ima ederek, genel dingin ve pastoral sahne hissine katkıda bulunur. Bu, sanatçının Tahiti manzarası ve halkına dair idealize edilmiş vizyonunun canlı bir görüntüsüdür.