Het kunstwerk toont drie vrouwen tegen een levendige, bijna surrealistische gele achtergrond. De figuren, weergegeven met vereenvoudigde vormen en gedurfde contouren, staan in een serene en raadselachtige compositie. Het gebruik van een beperkt palet door de kunstenaar, gedomineerd door geel, groen en blauw, creëert een gevoel van warmte en exotisme, kenmerkend voor zijn Tahitiaanse periode. De vrouwen worden afgebeeld in ontspannen poses, hun lichamen gedeeltelijk bedekt met eenvoudige kledingstukken, wat een gevoel van natuurlijkheid en eenvoud weerspiegelt. De achtergrond, met zijn gestileerde bomen en bladeren, draagt bij aan het algehele gevoel van een serene en idyllische scène, die mogelijk een leven suggereert dat niet is aangetast door de complexiteiten van de moderne wereld. Het is een levendige blik op de geïdealiseerde visie van de kunstenaar op het Tahitiaanse landschap en zijn mensen.