Bu gravür, ham, neredeyse dayanılmaz insan işkencesinin bir sahnesini ortaya koyuyor. Figürler, Goya'nın kendine özgü keskinliğiyle sunulan, acı ve mücadele dolu ürkütücü bir dansta çarpılmış. Kompozisyon, zıtlıkların bir çalışmasıdır: Işık ve gölge, cesetler üzerinde oynayarak korkunç dramayı vurgular. Figürler karanlık bir uçurumdan yükseliyor gibi görünür, şekilleri kaba, oyulmuş çizgilerle tanımlanır. Hayal gücünüzün sınırlarını tırmalayan bir sahne; neredeyse çığlıkları duyabiliyor ve çaresizliği hissedebiliyorsunuz. Yukarıdaki dönen, gölgeli şekiller, aşağıdaki figürlerin üzerine çöken uğursuz bir varlığı, bir gücü ima ediyor. Bu, yoğun duygusal tepkiler uyandırmadaki Goya'nın ustalığını sergileyen, içgüdüsel ve rahatsız edici bir eserdir.