Η χαρακτική αποκαλύπτει μια σκηνή ωμού, σχεδόν αφόρητου ανθρώπινου μαρτυρίου. Οι μορφές είναι στριμμένες σε έναν μακάβριο χορό πόνου και πάλης, αποδομένο με τη χαρακτηριστική οξύτητα του Γκόγια. Η σύνθεση είναι μια μελέτη των αντιθέσεων: το φως και η σκιά παίζουν πάνω στα σώματα, τονίζοντας το φρικτό δράμα. Οι μορφές φαίνεται να αναδύονται από μια σκοτεινή άβυσσο, τα σχήματά τους καθορίζονται από τραχιές, χαραγμένες γραμμές. Είναι μια σκηνή που γρατζουνάει τις άκρες της φαντασίας σας. Μπορείτε σχεδόν να ακούσετε τις κραυγές και να νιώσετε την απελπισία. Τα στροβιλιζόμενα, σκιερά σχήματα παραπάνω υποδηλώνουν μια απειλητική παρουσία, μια δύναμη που βαραίνει πάνω στις μορφές από κάτω. Είναι ένα σπλαχνικό, ανησυχητικό έργο, που δείχνει την αριστοτεχνία του Γκόγια στην πρόκληση έντονων συναισθηματικών αντιδράσεων.