Tablo, Venedik'in özünü yakalıyor: görkemli Molo'nun önünde lagünün üzerinde süzülen gondollar. Sanatçı, sahneyi yumuşak, dünyevi bir ışıkla yıkayan, muhtemelen gün doğumu veya batımında sıcak, altın bir palet kullanır. Gökyüzü su ile kusursuz bir şekilde karışarak, bir huzur ve sonsuzluk hissi yaratır. Kompozisyon dengeli, Dükler Sarayı ve ikonik sütunları bir tarafı demirlerken, bir grup tekne ve daha büyük gemilerin direkleri diğer tarafta görsel ilgi sağlıyor.

Sanatçının fırça darbeleri, özellikle parıldayan ve dans eden su yansımalarının tasvirinde gevşek ama keskin görünüyor. Bu, resme canlı, neredeyse empresyonist bir his veriyor. Koyu gövdeleriyle gondollar, parlak arka planla keskin bir kontrast yaratan bir odak noktasıdır. Oradaymışım gibi, tuzlu havayı soluyor ve teknelere çarpan suyun hafif dalgalanmasını dinliyor gibi, beni saran bir huzur hissi hissediyorum.