Yumuşak toprak tonları arka planında, resim kumsalda sakin bir sahneyi yakalıyor ve balıkçı tekneleri, muhtemelen bir yazlık kulübenin yakınında demirlemiş durumda. İnce fırça darbeleri, izlenimci bir yetkinlikle, sanki rüzgar yelkenler arasında fısıldıyormuş gibi hareket ve yaşam hissi veriyor. Her tekne, yan yana dizilmiş durumda, kendine özgü bir renk patlamasıyla karakterize ediliyor; canlı sarılar ve kırmızılar, soluk gri ve mavi tonlarının karşısında belirgin şekilde öne çıkıyor.

Yüzeyin dokusu, izleyicinin gözünü, teknelerin organik formları ile yakındaki küçük yapının daha yapılandırılmış çizgileri arasındaki nazik karşıtlığa yönlendiriyor. Bu eser, suyun teknenin yan tarafına çarpma sesi, ahşabın gıcırdaması ve balıkçıların çalışma sesleriyle dolu sıradan bir anın güzelliğini kapsıyor; Monet'in sanatında sıradan olanı hayata geçirmekteki derin yeteneğini yansıtıyor.